Φθινόπωρo

dsc02684.jpg

Ο καιρός

Find more about Weather in Vroukha, GR

ΞΑΝΑ ΜΑΖΙ - ΕΠΑΦΗ

Το vrouhas.gr συνεχίζει το ταξίδι του.  Στείλτε μας ότι υλικό έχετε (κείμενα,φωτογραφίες,βίντεο,σχόλια) που έχουν να κάνουν με το χωριό μας,καθε πρόταση και κάθε ιδέα σας είναι ένα λιθαράκι για να γίνει το site ένας πραγματικός καθρέπτης του χωριού μας στο νέο mail: kvrouha@gmail.com

Η μαντινάδα του μήνα

λυρα

Τα πιο ωραία και δροσάτα τριαντάφυλλα εις τους συγχωριανούς προσφέρω

κι όσες εις τα πέταλα τους οι δροσοσταλίδες ,τόσες οι ευχές που στέλνω

Μανώλης Βαρδαβάκης

Οικό-πολιτισμός

Σκοπός αυτού του τμήματος της ιστοσελίδας είναι να παρουσιάσει πολιτιστικές και οικολογικές δράσεις που γίνονται από του Συλλόγους του Χωριού μας, αλλά και μεμονωμένα από άτομα που ζούν ή έχουν την καταγωγή από το χωριό μας.Μπορείτε να μας στείλετε από μια φωτογραφία, ένα ποιήμα μια μαντινάδα που σας φέρνει αναμνήσεις από το παρελθόν και εμείς θα την δημοσιεύσουμε, ας μην ξεχνάμε ότι αυτή είναι η πραγματική μας κληρονομιά και πρέπει να την αποθηκεύσουμε για τις επόμενες γενιές οι οποίες ενδιαφέρονται να μάθουν την καθημερινότητα και τον τρόπο διασκέδασης των παππούδων τους. Όπως αναφέρουμε σε πολλά σημεία του ιστότοπου και εδώ θα χρειαστούμε την βοήθεια σας ώστε να συγκεντρώσουμε υλικό και να το αναδείξουμε!!!!!

Home Οικο-πολιτισμός
Οικο-πολιτισμός
Ποιήμα Μανώλη Βαρδαβάκη PDF Εκτύπωση E-mail
Πέμπτη, 06 Οκτώβριος 2016 13:03

Βρουχάς

Μανώλη Βαρδαβάκη

Σε αγναντεύω απ’το φωταγωγημένο πέλαγος του ουρανού Βρουχά.

Τη ροδαυγή, ο ήλιος ο λαμπρός φωτίζει τα πετρόχτιστα βουνά,

τα ασημένια λιόδεντρα, τα χαρωπά αμπέλια, τα χρυσά σπαρτά,

τα διάσελα ,τους άσπρους μύλους, τα σιγόλαλα καμπαναριά,

της αντηλιάς τ’αλώνια, τα ευωδιαστά θυμάρια, τα μελωδικά πουλιά,

το φάρο εις τον κάβο, τους δίδυμους τους σπήλιους στην πλαγιά,

τα χελιδόνια, που οδοιπορούν στους δρόμους του αέρα βιαστικά.

==========

Εδώ βοσκά η νιότη μου, εις τις ανηφοριές, στον αφροστόλιστο γιαλό,

στα κορφοβούνια, εις τις στέρνες, εις τα μονοπάτια, στο σχολειό,

στον άη Γιάννη, στην πλατιά τη θάλασσα, τη γαλανή, την αφροκυματούσα,

στις παπαρούνες με τα πράσινα φορέματα-τις κόκκινες μαντίλες, στα μανούσα,

εις των προβάτων τα βελάσματα, εις των βοδιών το πότισμα, στα πατητήρια,

στα μιτάτα*, εις τους φίλους, στα λευκά σπιτάκια, στα παραδοσιακά τα πανηγύρια,

στο βλογημένο το λιομάζωμα των ελαιώνων, στο γέρικο λιοτρίβι το ευωδιαστό,

στο λάδι που γεμίζει το λυχνάρι του φτωχού και το καντήλι που φωτίζει το Χριστό,

στις αιωνόβιες ελιές, που τρέμει τ’απλωμένο τους κορμί στους δυνατούς ανέμους,

και γέρνουν τα κλαδιά, τα παρακλάδια τους απ’τους καρπούς τους φορτωμένους.

==========

Ποθώ σιταροχώραφα να σπείρω αψηφώντας καταιγίδες και βροντές,

να αλωνίσω τα ολόχρυσα σπαρτά, εις το αλώνι σέρνοντας τις θημωνιές.

Θυμάμαι εις τον αργαλειό, την ξέγνοιαστη και μοσχοβολημένη κοπελιά,

που ύφαινε λουλούδια, ρεματιές, ελάφια, αετούς, τρεχούμενα νερά.

Επιθυμώ εις την ψαρόβαρκα ν’ανάβω πυροφάνι, το πανί ν’απλώνω,

στα κρυστάλλινα νερά σαργούς, φαγκριά ,μουρμούρια, σάλπες να μαζώνω.

Να ξαναδώ της Σπιναλόγκας το νησί, να το ποτίζουν δάκρυα βροχής,

να κάθεται στα φύκια, γύρω του ολόασπρα ιστιοφόρα να’χουν απλωθεί.

Ξυπόλυτος να παίξω με λιθάρια, μέσ’ το θρόισμα των φύλλων

και να λυσσομανούνε γύρω τα τζιτζίκια κι οι φωνές των φίλων.

===========

Εις το Βρουχά εναρμονίζονται το θρόισμα των δέντρων, οι δροσιές,

τα αγιοκλήματα**, οι μαχαιρίδες, οι ασπάλαθοι και οι λευκές αμυγδαλιές.

Οι ρίζες μας από τη γη του παίρνουν δύναμη κι ανθοφορούνε οι καρδιές.

Το χωριουδάκι μου ερίζωσε κοντά εις τα ασάλευτα αλώνια.

Tο αγκαλιάζουνε οι κορυφές των λιόδεντρων και τ’ακροκλώνια.

Το νανουρίζουνε οι λυγερές κληματαριές, οι μύλοι που γυρίζουν,

τα πουλιά που σιγοτραγουδούν και οι ανέμοι που σφυρίζουν.

Τα σπίτια του χωριού μου λάμπουν σαν αστερισμοί του γαλαξία

και απολαμβάνουν την ανάσα του πελάγους, τις γιορτές, την ηρεμία.

Τ’αστέρια του χωριού μας ξαποσταίνουνε σε πλοίων καταστρώματα

και ταξιδεύουν φωτεινά στον ουρανό τη νύχτα, ως τα ξημερώματα.

Αγέραστος και χαμογελαστός ακροβατεί ο ήλιος πάνω εις τις στέγες,

γεμίζοντας γλυκά αρώματα την άνοιξη και του καλοκαιριού τις φλέβες.

===========

Οι χωριανοί που ξενιτεύτηκαν ποθούν τους φίλους ν’ανταμώσουν,

νεκρολογήματα, τιμές στους πεθαμένους συγγενείς να αποδώσουν.

Πανέμορφο χωριό, συνέχεια η αγάπη μου για σένα μεγαλώνει

σαν το γιγάντιο τυφώνα, που τα πάντα παρασέρνει και σαρώνει.

============

«Τα πιο ωραία και δροσάτα τριαντάφυλλα εις τους συγχωριανούς προσφέρω

κι όσες εις τα πέταλα τους οι δροσοσταλίδες ,τόσες οι ευχές που στέλνω.»





*μιτάτα = τυροκομεία

**αγιοκλήματα = «μπιρπινοκλάδια»



 

Το παραπάνω ποίημα είναι μια τιμητική προσφορά στη μνήμη του φίλου μου Νίκου Μαυροειδή

Κύριε Μανώλη σας ευχαριστούμε που μοιραζόσαστε αυτό το υπέροχο υλικό με εμάς. Μας τιμάει ιδιαίτερα!!!!

Τελευταία Ενημέρωση στις Πέμπτη, 06 Οκτώβριος 2016 14:05